Symbol religijny powinien być interpretowany w kontekście innych symboli, tworząc spójny system, który jest istotny dla zrozumienia jego znaczenia. Zyskuje moc w kontekście religijnych rytuałów, wpływając na świadomość i emocje wiernych, oraz łącząc różne aspekty rzeczywistości. Symbol religijny jest więc kluczowym elementem, który łączy różne sfery życia i umożliwia przekroczenie ograniczeń codziennej rzeczywistości.
Integralność Symbol religijny łączy dwie sfery: świadomość społeczną, kształtowaną przez język, tradycję i kulturę, oraz metafizyczną rzeczywistość świętego Uniwersum. Według Paula Ricœura, symbole powstają w kontekście wspólnoty doświadczeń i czerpią z niej swoją moc, jednocześnie wskazując na transcendentne wymiary rzeczywistości. Odróżniają się od metafor tym, że są głęboko zakorzenione w kosmosie, co nadaje im szczególną wartość i znaczenie. Funkcje symbolu obejmują nie tylko opisywanie rzeczywistości, ale także ukazywanie metafizycznego wymiaru egzystencji, co umożliwia wiernym dostrzeganie nowych perspektyw życia.