Mateusza w Mielcu.
Życie prywatne thumb|200px|List sługi Andrzeja Tęczyńskiego do Elżbiety Mieleckiej, wdowy po Mikołaju, z relacją z rozmów, których celem miało być uzyskanie zgody na ślub księcia Słuckiego Jana Szymona Olelkowicza z córką Elżbiety, Zofią. Napisany w Gródku kilka dni przed 11 listopada 1585. Mikołaj Mielecki był właścicielem rozległych dóbr w Małopolsce i na Ukrainie. Do najważniejszych jego posiadłości należały miasta Ujście i Dalejowo na Podolu. Był również współwłaścicielem Mielca.
Do lat 80. XVI wieku był wyznawcą kalwinizmu. Pod wpływem jezuitów przeszedł na katolicyzm. Odtąd darzył sympatią Towarzystwo Jezusowe i otaczał je protekcją. Był fundatorem hospicjum w Rzymie oraz przebudowy i upiększenia katedry we Lwowie.
W 1566 roku Mikołaj Mielecki poślubił Elżbietę Radziwiłłównę, córkę Mikołaja Radziwiłła Czarnego. Żona, wychowana w kalwinizmie, z czasem przeszła na arianizm.