Tym razem został zakwalifikowany tylko do grupy rezerwowej. 1967 – 7 maja został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów. 1967–1969 przeszedł ogólny kurs przygotowawczy do lotów w kosmos. 1969 – w styczniu oraz październiku pracował jako operator łączności podczas grupowych lotów statków kosmicznych Sojuz 4 i 5 oraz Sojuz 6, 7 i 8. 1970–1973 – trenował wspólnie z innymi kosmonautami w ramach programu DOS (ros. Dołgowriemiennaja Orbitalnaja Stancija – Długotrwała Stacja Orbitalna). 1974–1975 – razem z Witalijem Siewastjanowem, a później z Jurijem Ponomariowem, w charakterze dowódcy, przygotowywał się w załogach rezerwowych do lotu na stację orbitalną Salut 4. W maju 1975 obaj byli dublerami podstawowej załogi misji Sojuza 18. 1975–1977 – we wrześniu 1975 został dowódcą pierwszej wyprawy na pokład stacji orbitalnej Salut 6 i rozpoczął trening razem z Walerijem Riuminem, który w załodze pełnił funkcję inżyniera pokładowego. W dniach 9–11 października 1977 uczestniczył w nieudanej misji Sojuza 25. 1977–1978 – od listopada 1977, z nowym inżynierem pokładowym – Aleksandrem Iwanczenkowem, rozpoczął kolejne przygotowania do lotu w kosmos. Obaj byli dublerami podstawowych załóg wypraw Sojuz 26 oraz Sojuz 27.