Pierwszy konflikt graniczny z Ekwadorem o sporne tereny wzdłuż rzeki Marañón miał miejsce w roku 1941 (konflikt ten nie został zażegnany i nawracał w latach 1985 i 1991). Podczas II wojny światowej Peru przez większy czas zachowało neutralność, a dopiero 12 lutego 1945 wypowiedziało wojnę Niemcom i Japonii. thumb|Manuel A. Odría, prezydent Peru w latach 1948-56 Po wojnie, w 1945 roku do władzy doszedł, dzięki poparciu APRA, prezydent José Luis Bustamante y Rivero (1945-48). Zastosował w gospodarce elementy interwencjonizmu państwowego. Po jego obaleniu, w wyniku prawicowego puczu wojskowego, władzę objął Manuel Odría, za rządów którego (1948-56) przy napływie obcych kapitałów nastąpił okres rozwoju gospodarczego. Odría utworzył skrajnie prawicową Narodową Unię Odriístowską, która podtrzymywała jego autorytarne rządy. Pomimo skrajnie prawicowego charakteru dyktatury, silnie akcentowała ona charakterystyczne dla konserwatyzmu postulaty, przez co w kraju utrzymała się silna pozycja Kościoła katolickiego i kapitalizm inwestycyjnyHugo Neira, „Peru” w JP Bernard et al., Guide to the Political Parties of South America, Harmondsworth: Penguin, s.445-8, 1973. W 1956 roku urząd prezydenta ponownie objął Manuel Prado Ugarteche, który rozpoczął liberalizację polityczną.