Odznaka bojowa Odznaka bojowa została zaprojektowana przez por. pil. Bohdana Arcta, jako symbol walk polskiego zespołu na terenie Afryki w 1943 roku. Wykonana była z białej emalii i przedstawiała krzyż utworzony z kwadratu ok. 1 x 1 cala, półkolisto wyciętego na każdym boku. Pośrodku umieszczony był uskrzydlony Sfinks koloru czarnego, w postawie leżącej, na którego głowie znajdował się czerwony kaptur. Na dolnym ramieniu krzyża umieszczone były litery PFT oraz napis 1943. Obrzeże krzyża, rysunku i liter wykonane było z metalu w kolorze złota. Status odznaki określał, kto może otrzymać odznakę: pilot, który zestrzelił co najmniej jeden samolot wroga lub wykonał 30 lotów bojowych i był w walce z nieprzyjacielem. Odznaka mogła być również nadana honorowo oficerom, którzy swoją pracą i postawą przyczynili się dla dobra Zespołu.
Wykonano zaledwie 20 egzemplarzy odznak, które otrzymali: wszyscy piloci Zespołu (15 osób) oraz honorowe – płk dypl. Mateusz Iżycki, S/Ldr L.Wade, F/Lt I.Heskett i F/Lt H.Shand. Jedna odznaka została przekazana Archiwum Lotnictwa PolskiegoWacław Król, "Walczyłem pod niebem Europy i Afryki", Warszawa 1991, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, s.