Pozostawiając po sobie skromny dorobek artystyczny, istniejąca zaledwie rok grupa popadła w zapomnienie. Wydane po latach wznowienia dwóch płyt koncertowych oraz studyjnych nagrań dla Autumn zyskały jednak aprobatę słuchaczy sceny alternatywnej.
Grace Slick Zespół ukazał niezwykły styl śpiewu Grace Slick. Jej czysty, niezwykle melodyjny głos zwracał uwagę słuchaczy psychodelicznym przeciąganiem frazy, orientalno – folkowymi ozdobnikami oraz niezwykle intensywną emocjonalnością wyrazu. Folkowo - rockowa i jazzowa estetyka mieszały się z frazami śpiewanymi niemal przez zaciśnięte zęby. Grace Slick zainspirowała całe rzesze współczesnych wokalistek m.in. Debbie Harry i Chrissie Hynde. Echa jej wpływu znajdziemy również w twórczości Dolores O’Riordan (The Cranberries). W Polsce była inspiracją np. dla Kory.
Jefferson Airplane Utwory z repertuaru Great Society „White Rabit” oraz „Someone to Love” (przemianowany na „Somebody to Love”) stały się wielkimi przebojami w wykonaniu Jefferson Airplane, kiedy znalazły się one na legendarnej płycie „Surrealistic Pillow” (1967) nagranej już z udziałem Grace Slick. Obydwie piosenki w nowej aranżacji zyskały miano jednych z najważniejszych hymnów hippisowskich lat 60.