230 więźniów narodowości polskiej, radzieckiej, francuskiej i belgijskiej. Pracowali oni między innymi jako dokerzy.
W nocy z 30 na 31 stycznia, na wysokości Ławicy Słupskiej, radziecki okręt podwodny „S 13” dowodzony przez kmdr. ppor. A. Marinesko zatopił niemiecki transportowiec MS Wilhelm Gustloff (25 480 BRT), a w nocy z 9 na 10 lutego 1945 statek SS General von Steuben (14 660 BRT)J. Lindmajer, T. Machura, Z. Szultka, Dzieje Ustki, Słupsk 1985.. W wyniku ataku śmierć w wodach Bałtyku poniosło kilka tysięcy osób, a utonięcie „Wilhelma Gustloffa” uznawane jest za największą katastrofę morską w dziejach (największa liczba ofiar na pokładzie jednej jednostki). Część ofiar katastrofy pochowano na cmentarzu w Ustce. mały|Port w Ustce w 1979 4 marca 1945 radzieckie wojska pancerne gen. A. Panfiłowa na wysokości Koszalina doszły do Bałtyku, rozcinając tym samym zgrupowanie pomorskie Grupy Armii „Weichsel”, a następnie zwróciły się frontem ku wschodowi, kontynuując szybki marsz w kierunku Gdańska. Oznaczało to koniec możliwości ewakuacji lądowej na Zachód – pozostała jedynie droga przez port w Ustce. 9 marca 1945, po krótkotrwałych walkach opóźniających między Ustką a Bydlinem, żołnierze niemieccy skapitulowaliB. Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945, Warszawa 1966, s. 47. Komunikat wojenny z 9 marca 1945 r..