Galápagos (tyt. oryginału Galapagos) – powieść science-fiction amerykańskiego pisarza Kurta Vonneguta. Powieść jest ironiczną krytyką człowieka i cywilizacji oraz żartem z teorii ewolucji. Jest też jednocześnie jej pochwałą. Przekonania Vonneguta leżały bowiem jak najdalej od koncepcji inteligentnego projektu.
Treść powieści Narratorem powieści jest duch Leona Trouta, syna fikcyjnego pisarza science-fiction Kilgore’a Trouta. Leon Trout dezerteruje z armii amerykańskiej podczas wojny w Wietnamie nie mogąc znieść okrucieństwa swoich towarzyszy broni i uzyskuje azyl polityczny w Szwecji, gdzie pracuje w stoczni jako spawacz. Ginie przy budowie statku wycieczkowego "Bahia de Darwin" w wyniku bezbolesnej dekapitacji przez spadającą blachę.
Mimo wielokrotnych ponagleń ojca nie korzysta z szansy udania się w zaświaty i spędza na Ziemi milion lat jako duch, najpierw na Bahii de Darwin, później na jednej z wysp archipelagu Galapagos, Santa Rosalii. O swoich doświadczeniach opowiada w powieści, stosując przy tym liczne retrospekcje.