Wszyscy oni uciekli z Guayaquil od panującej w mieście anarchii i inwazji Peru na Ekwador, którą omyłkowo zinterpretowali jako apokaliptyczny deszcz meteorytów. Płynąc statkiem "Bahia de Darwin" przypadkowo wylądowali na Santa Rosalii. Równocześnie na Targach książki we Frankfurcie kilka kobiet dostało gorączki, w wyniku której stały się bezpłodne. Wirus tej gorączki rozprzestrzenił się na cały świat poza kilkoma wyspami, w tym Galapagos.
Adolf von Kleist został nowożytnym Adamem, a Hisako oraz sześć Kanka-bonek – nowożytnymi Ewami. To oni dali początek całemu rodzajowi ludzkiemu. Przez milion lat Homo sapiens ewoluował na wyspie w gatunek przypominający fokę: z płetwami zamiast rąk i opływową czaszką, której rozmiary wymusiły zmniejszenie objętości mózgu. Przedstawiciele tego gatunku mogli długo pozostawać pod wodą łowiąc ryby, a w czasie wolnym wylegiwali się na plaży wyspy. Liczebność populacji regulowały orki i rekiny.
Narrator opowieści nie widzi w tym fakcie tragedii. Wręcz przeciwnie, krytykuje dwudziestowieczną ludzkość, ukazując paradoksy i absurdy obecne w jej zachowaniu.