Nocyceptor – wysokoprogowy receptor czuciowy obwodowego układu somatosensorycznego, zdolny do transdukcji i kodowania bodźców szkodliwych, czyli rzeczywiście lub potencjalnie uszkadzających tkanki. W neurofizjologii określenie to jest często stosowane także w odniesieniu do całego pierwotnego neuronu czuciowego wyposażonego w takie zakończenie receptorowe.
Nocyceptory wykrywają bodźce mechaniczne, termiczne i chemiczne o potencjalnie szkodliwym nasileniu i przekształcają je w sygnały elektryczne przekazywane do ośrodkowego układu nerwowego. Proces neuronalnego kodowania bodźców szkodliwych określa się jako nocycepcję.
Aktywacja nocyceptorów nie jest jednak równoznaczna z odczuwaniem bólu. Ból jest odrębnym, osobistym doświadczeniem czuciowym i emocjonalnym powstającym w wyniku przetwarzania informacji przez układ nerwowy. Nocycepcja może zachodzić bez świadomego odczuwania bólu, natomiast niektóre rodzaje bólu mogą występować bez rzeczywistej aktywacji obwodowych nocyceptorów wskutek uszkodzenia tkanek.
Budowa i rozmieszczenie thumb|Schemat budowy nocyceptora