„Thenne Boeg Haffuer hørt Min | sallige Broder Anthonius Bryske till. | Oc Nu haffuer ieg Sitzell Bryske | salig Eskel Gois Epterleuerske til langso | Giffuet hederlig Mand. Mester peder | seurinsson kanick Udi Viburge thend | Skriuet paa Langesoe then 29 dag Martij | Anno regis 1569“. W dolnej części strony Ole Worm, znany duński runolog (1588-1654), napisał notatkę, że on jest właścicielem książki: „Nunc optimo jure sibi vendicat olaus worm”. Nieco niżej widnieje zapisek syna Olego Worma, Willum Worm, z informacją o odziedziczeniu rękopisu:
„Hæreditario jure nunc possidet Wilhel|mus Worm | olai F.“ Zapiski kończy oświadczenie, że rękopis był częścią biblioteki Bibliotheca Borrichiana należącej do Olego Borchsa (1626-90): „Bibliotheca Borrichiana | posthac esto libelle.“ Ole Borch har også skrevet på verso-siden, at han har fået håndskriftet af Willum Worm: „Donum illustris Viri, Wilhelmi Wormij."
Zawartość. Rękopis zawiera osiem tekstów o zróżnicowanej treści i objętości. Pierwsze cztery i najdłuższe można scharakteryzować jako teksty prawne, pozostałe traktują o zagadnieniach historycznych, geograficznych i ostatni – najlepiej znany – ma charakter poetycki.