1. Prawo Skanii (duń. Skånske Lov, zob. tekst). W średniowieczu terytorium Danii było podzielone na trzy główne dystrykty prawne (duń. landskab), z których każdy zawiera zbiór aktów prawnych, tak zwane prawa dzielnicowe (landskalbslov): prawo jutlandzkie obejmowało Jutlandię i Fionię, prawo Valdemara i prawo Erika, Zelandię i sąsiednie wyspy, a Prawo Skanii obowiązywało w Skanii, Halland, Blekinge (od 1658 w granicach Szwecji) i na Bornholmie. W badaniach filologicznych cieszy się Skånske Lovszczególnym zainteresowaniem, ponieważ tekst zawiera wiele zjawisk i form językowych bardzo starych, które nie występują w innych tekstach staroduńskich.
2. Czyny nieobłożone grzywną, suplement do Prawa Skanii (duń. Bodløst mål, et tillæg til Skånske Lov, zob. tekst). Ten krótki dodatek do Prawa Skanii stanowi zestawienie szeregu poważnych przestępstw takich jak gwałt, podpalenie, kradzież a przede wszystkim zabójstwa z różnych miejsc i okresów. Wymienione czyny karalne nazwano w tytule Bodløst mål, co oznacza sprawy karne, których nie można rozstrzygnąć za pomocą nałożenia grzywny, a poprzez surowszą karę – pozbawienie wolności lub karę śmierci.