W 2014 otrzymał Nagrodę Trumana Capote'a w dziedzinie krytyki literackiej za książkę The Antinomies of Realism (2013).
W latach 1994–2022 współpracował z , publikując na łamach czasopisma siedemnaście esejów.
W 2019 jego rękopisy, szkice, fotografie i dokumenty trafiły do Archiwum Teorii Krytycznej w Bibliotece Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine.
Z małżeństwa z Susan Willis miał trzy córki: Charlotte, Jennifer i Cassie. Zmarł w swoim domu w Killingworth w stanie Connecticut.
Koncepcje, poglądy i twórczość Jameson zalicza się do neomarksistowskich krytyków społecznych. Z filozoficznego punktu widzenia jego marksizm jest heglowski, a za kluczowe pojęcie służy przejęta od Györgya Lukácsa totalność. Jameson jest najbardziej znany ze swych analiz współczesnych trendów kulturowych. Określił postmodernizm jako uprzestrzennienie kultury pod naciskiem wysoko rozwiniętego kapitalizmu. Postmodernistyczną sztukę pojmuje jako wytwór postindustrialnego stanu społeczeństwa kapitalistycznego. Wśród jego najbardziej znanych książek znajdują się Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism (1991), The Political Unconscious (1981) oraz Marxism and Form (1971).