W 1958 roku odbywały się mistrzostwa świata w Szwecji, na których Jugosłowianie ponownie występowali pod wodzą Tirnanicia, a kapitanem zespołu mianowano Zebeca. W fazie grupowej Jugosłowianie zremisowali 1:1 ze Szkocją, 3:3 z Paragwajem i wygrali 3:2 z Francją, której nie pomógł nawet słynny Just Fontaine. Wyszli z grupy, ale podobnie jak 4 lata wcześniej, w ćwierćfinale trafili na Niemców i znów przegrali, tym razem 0:1.

W 1959 roku Zebec odszedł do lokalnego rywala Partizana, Crvenej zvezdy. Był to wówczas wielce kontrowersyjny transfer, gdyż kibice obu klubów nigdy nie darzyli się sympatią. Z Crveną zvezdą wywalczył kolejne w karierze wicemistrzostwo kraju, a rok później, w 1960, w końcu mógł świętować upragnione mistrzostwo Jugosławii.

W tym samym roku (1960), odbyły się pierwsze w historii mistrzostwa Europy. Po wyeliminowaniu takich krajów jak Bułgaria i Portugalia, Jugosławia w półfinale trafiła na gospodarzy turnieju finałowego, reprezentację Francji. Na 15 minut przed końcem meczu Francuzi prowadzili 4:2, ale zespół dowodzony przez kapitana Branko Zebeca, dokonał wielkiego zrywu w końcówce meczu i zdołał wygrać ten mecz 5:4.