Gospodarka W II poł. XIX w. terytorium Wielkiego Księstwa Krakowskiego zostało zintegrowane z resztą Galicji oraz ze Śląskiem Pruskim za pomocą budowy linii kolejowych. Pierwszą linię, będącą częścią Cesarsko-Królewskiej Uprzywilejowanej Kolei Północnej im. Cesarza Ferdynanda, poprzez niemal całe terytorium od Krakowa na wschodzie do samej granicy ze Śląskiem na zachodzie zbudowano w 1847. Powstały wtedy stacje kolejowe m.in. w Krakowie, Krzeszowicach, Trzebini i Szczakowej. Linia ta dała połączenie Wielkiemu Księstwu z zagranicą (Prusy). Następny odcinek linii zbudowano w 1856 łącząc Wielkie Księstwo z Wiedniem. Zbudowano wtedy odcinek od Trzebini do Oświęcimia (który leżał już na terenie Galicji) tworząc m.in. stację kolejową w Chrzanowie. Inwestycje te przyczyniły się z czasem do pewnego ożywienia gospodarczego. Podstawę potencjału przemysłowego prowincji stanowiły istniejące w regionie chrzanowsko-jaworznickim kopalnie ołowiu, cynku i węgla kamiennego oraz huty cynku i szkła. Na nich głównie opierał się potencjał przemysłowy Wielkiego Księstwa, które w swojej wschodniej części miało przeważająco rolniczy charakter. Intensywna industrializacja tej części Wielkiego Księstwa prowadzona była szczególnie w latach poprzedzających wybuch I wojny światowej i doprowadziła do powstania szeregu nowych zakładów przemysłowych.