Były to Chińskie Ministerstwo dla Spraw Wojskowych (hanren shumiyuan), Sekretariat (początkowo nazywany zhengshisheng a po 1044 roku zhongshusheng), na którego czele stał wielki pierwszy minister (da chengxiang), oraz Kancelaria (menxiasheng) odpowiedzialna za sporządzanie dokumentów. Od roku 988 dynastia Liao stosunkowo regularnie przeprowadzała egzaminy urzędnicze, które jednak dostarczały niewielu urzędników. Być może faktyczne znaczenie egzaminów polegało na ich wymiarze symbolicznym, jako instytucji charakterystycznej dla prawowitej chińskiej dynastii. Podobnie jak w przypadku dynastii Tang potomkowie wysokich chińskich urzędników cieszyli się przywilejem dziedzicznego dostępu do urzędu (yin) i generalnie mieli lepsze perspektywy kariery niż zdający egzaminy. Ta praktyka była zgodna z tradycyjną kitańską dziedziczną sukcesją (shixuan) urzędów. Kitanowie nie mieli prawa uczestniczenia w egzaminachTwichett, Tietze, ss. 76 – 78, 92.