Latem 1940 roku głównym celem brytyjskich bombowców stały się porty, w których Niemcy gromadzili siły przygotowywane do inwazji na Wielką Brytanię, po czym w dyrektywie z 21 września ostatecznie sprecyzowano strategiczny cel bombardowań jako niemiecki przemysł paliwowy, sieć komunikacyjna, przemysł lotniczy i stocznie i bazy okrętów podwodnych. Obok dywizjonów brytyjskich, od 10 września 1940 roku do akcji wszedł 311. dywizjon czechosłowacki na Wellingtonach, a do listopada przezbrojono na nie cztery dywizjony polskie (300, 301, 304, 305).