Steven Bellotti z RPGamera także uznał, że wątek ten „daje Morrowindowi to, czego brakowało mu przez cały ten czas – możliwości rzeczywistego wpływania na świat wokół postaci”. Według Macieja Ogińskiego z „Clicka!” Przepowiednia, w odróżnieniu od Trójcy, „daje praktycznie nieograniczoną swobodę”, przez co jest swego rodzaju „powrotem do korzeni Morrowind”.
Chociaż wielu recenzentów wymieniało możliwość zamiany w wilkołaka jako jeden z najważniejszych aspektów Przepowiedni, nie byli oni jednomyślni odnośnie do sposobu, w jaki go przedstawiono. Ron Dulin z „Computer Gaming World” krytykował likantropizm, twierdząc, że został on źle zaimplementowany: „konieczność pożywiania się co noc szybko zaczyna nużyć, a ponieważ walczyć można tylko pazurami, walka staje się powtarzalna”. W podobnym tonie wypowiedział się recenzent GameSpotu, który stwierdził, że chociaż granie wilkołakiem jest „bardziej interesującą i stanowiącą większe wyzwanie alternatywą dla normalnej rozgrywki”, to nieustanne atakowanie przez BN-ów po tym, jak ktoś zobaczył przemianę postaci, jest „sztuczną mechaniką, która podkopuje skądinąd imponujący świat przedstawiony”. Zdaniem Bellottiego moce wilkołaka, których nie można zmienić ani ulepszyć, zaprojektowano nieadekwatnie do poziomu trudności dodatku.