thumb|upright=1.3|Podział administracyjny Rzeczypospolitej Obojga Narodów w 1619 r. z województwem krakowskim thumb|upright=1.3|Mapa Rzeczypospolitej Obojga Narodów w 1619 r. Podział na województwa, ziemie i powiaty thumb|Pieczęć konfederacji województwa krakowskiego w konfederacji barskiej w 1769 roku thumb|Palatinatus Cracoviensis na mapie Emanuela Bowena z 1747 roku. Uwidocznione miasta Novopol (obecnie Koniecpol), Częstochowa, Lelów, Sławków, Zator, Biecz, Sandecz (obecnie Stary Sącz), Oświęcim, Wojnicz oraz Lubowla. mały|Województwo krakowskie w II połowie XVI wieku Województwo krakowskie () – jednostka terytorialna Królestwa Polskiego, istniejąca od XIV wieku do 1795 roku, część prowincji małopolskiej. Pod koniec XVI wieku obejmowała powierzchnię 20 043 km², posiadając 8 powiatów. Siedzibą wojewody był Kraków, a sejmiki ziemskie odbywały się w Proszowicach. Herbem województwa był orzeł biały na czerwonym polu ze złotą przepaską na skrzydłach.
W Nowym Mieście Korczynie w województwie sandomierskim odbywały się sejmiki generalne prowincji małopolskiej.
W XVII wieku w województwie krakowskim szlachta stanowiła 1,7% mieszkańcówJoanna Choińska-Mika, Między społeczeństwem szlacheckim a władzą. Problemy komunikacji: społeczności lokalne – władza w epoce Jana Kazimierza, Warszawa 2002, s.