Nie oznaczało to jednak końca walk wewnątrz dynastii, które ostatecznie zakończyły się dopiero w roku 306 zwycięstwem Sima Yue, księcia Donghai (Donghai Wang). Skutkiem Rebelii Ośmiu Książąt było całkowite wyczerpanie zasobów dynastii Jin, co niezwłocznie zostało wykorzystane przez obce ludy mieszkające w Chinach i poza ich granicami. Jeden z dowódców Rebelii Ośmiu Książąt, Wang Jun, nie wahał się w roku 304 wezwać na pomoc posiłków Wuhuan i Xianbei, zaś w odpowiedzi walczący z nim Sima Ying uwolnił będącego zakładnikiem członka rodu panującego Xiongnu Liu Yuana (304–310), w nadziei że ten sprowadzi swoich ludzi z odsieczą. Kiedy Liu Yuan zebrał swoją armię Sima Ying jednak już nie żył i w rezultacie wykorzystał on sytuację do proklamowania się królem (Wang), a następnie w roku 308 cesarzem Han. Jako członek rodu panującego Xiongnu, za który niegdyś wydawano księżniczki z dynastii Han, uważał się on bowiem za jej uprawnionego dziedzica. W ten sposób rozpoczęło swoje istnienie państwo Han Zhao (304–329), co wraz z powstaniem w tym samym roku 304 w wyniku buntu w Syczuanie państwa Cheng Han (304–347) jest uznawane za początek epoki Szesnastu Królestw.