Tak oto los zetknął dwu Anglików, którym dane było dokonać jednego z najdonioślejszych odkryć w historii archeologii i egiptologii.
Wspólną pracę rozpoczęli z początkiem 1907 roku. Charakteryzowała ją rywalizacja z Theodorem Davisem, również poszukującym grobowca Tutanchamona, oraz konieczność pokonywania niezliczonych problemów, głównie ze strony władz egipskich oraz Departamentu Służby Starożytności. 26 listopada 1922 roku późnym wieczorem ich trud został wynagrodzony. To wtedy zostały wypowiedziane dwa słynne, krótkie zdania: „Widzi pan coś?” – spytał zniecierpliwiony lord Carnarvon. „Tak, cudowne rzeczy” – odparł, nie mogący złapać tchu, Carter.
Carnarvonowi nie było dane ukończyć prac w grobowcu. Zmarł niespodziewanie w kilka miesięcy po dokonaniu odkrycia. Przyczyną zgonu było postępujące zakażenie krwi, prowadzące do ostrego zapalenia płuc, w wyniku skaleczenia podczas golenia miejsca po ukąszeniu komara. Jego śmierć zainspirowała dziennikarzy do wymyślenia legendy o klątwie Tutanchamona.
Kategoria:Absolwenci Trinity College (Cambridge) Kategoria:Brytyjscy archeolodzy Kategoria:Brytyjscy egiptolodzy Kategoria:Zabici przez zwierzęta Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1923