Część pułków operujących przy froncie otrzymało jako uzupełnienie samoloty Su-2. Udało się zorganizować 43. i 97. Bombardujący Pułk Lotniczy, które utraciły pierwotne maszyny w pierwszych dniach walkCharuk A., Suchoj Su-2 w boju, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X Sp. z o. o., grudzień 2017 (12/2017), s. 92, ISSN 1732-5223 (pol.).
52. Bombardujący Pułk Lotniczy otrzymał pozostałe Su-2 z 266. i 227. Pułku. Zaplanowano na wrzesień przezbrojenie 189. oraz 296. Bombardującego Pułku Lotniczego. Do walk na Froncie Południowo-Zachodnim walczyły jednostki: 43., 52., 103., 135., 210. Bombardujący Pułk Lotniczy. Natomiast 97. Bombardujący Pułk Lotniczy w czasie od 1 do 28 września 1941 roku wykonał 562 loty bojowe. Celem była 1. Grupa Pancerna, która znajdowała się w rejonach Starobud-Poczep-Głuchów. Bombardowania odbywały się z wysokości 700 do 1600 metrów bez konkretnego celu. Brak rozpoznania zmniejszało skuteczność nalotów. Pod Kijowem doszło do jednej z największych porażek Armii Czerwonej. Część załóg i mechaników uniknęła okrążenia i 13 września odleciała pomimo sił wroga na terenie lotniska. W październiku po odtworzeniu Frontu Południowo-Zachodniego i nowym dostawom z fabryk posiadano 474 samoloty z czego 116 z nich to Su-2. Fabrykę następnie musiano ewakuować z powodu zbliżających się wojsk niemieckich pod Charków.