7 lipca 1941 roku do Charkowa przybyli ocaleni piloci z Frontu Zachodniego. 43. Bombardujący Pułk Lotniczy wykonał 296 lotów bojowych będąc wyposażony w 20 samolotów Su-2 i 30 R-Z. Walki były skierowane przeciwko 3 Grupie Pancernej. Straty zadane wrogowi były raportowane: 118 czołgów, 1086 samochodów, 86 dział, 20 mostów. Straty własne to 30 pilotówCharuk A., Suchoj Su-2 w boju, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X Sp. z o. o., grudzień 2017 (12/2017), s. 89, ISSN 1732-5223 (pol.). typ?.
209. Bombardujący Pułk Lotniczy stacjonował pod Charkowem, gdzie trwały szkolenia na nowych samolotach. Z powodu rosnących strat na froncie 28 czerwca 1941 roku nastąpiła zmiana miejsca stacjonowania do Nowozybkowa dwóch kolejnych pułków - 135. i 103. Bombardującego Pułku Lotniczego. Zadaniami tych jednostek miało być wsparcie Operacji Żłobinskiej, której celem była kontrofensywa. Wyszkolenie jednostek było na odpowiednim poziomie, a część załóg miało już doświadczenia z Wojny Zimowej. Z powodu braku koordynacji lotnictwa i naziemnymi jednostkami współpraca była na niskiej skuteczności.