10 lipca 1941 roku na stanie 103. i 135. Bombardującego Pułku Lotniczego pozostało 52 samoloty Su-2. Poległo 27 załogantów, a porucznik Płotnikow ocalał wyrzucony z zestrzelonego samolotu i spadając upadł w koronę drzewa. Dzień wcześniej zdobyte doświadczenie pozwoliło przeprowadzić udany nalot na lotnisko w Starym Bychowie pod dowództwem podpułkownika Mironienki. Zachowano ciszę radiową oraz starannie zaplanowano trasę przelotu. Dzięki temu w radzieckich raportach zniszczono 27 samolotów niemieckich, a w niemieckich jedynie zniszczono infrastrukturę lotniska. 16 lipca 1941 roku eskadra majora Pejdusa została zaatakowana przez parę Bf-109 po zbombardowaniu czołgów. Udanie zestrzelenie porucznika Łaszyna skończyło się stratą własnej maszyny, kiedy nadleciał Bf-110. Samolot Staroruzskiego pomimo znacznych uszkodzeń od myśliwców i artylerii powrócił do bazy z rannym nawigatorem Komarowem z 20 ranami.
W połowie lipca 1941 roku do walk na froncie wysłano 209. Bombardujący Pułk Lotniczy z 20 samolotami Su-2. 25 lipca 1941 roku samolot kapitana Mamina został podpalony artylerią przeciwlotniczą. Pilot chcąc zadać chociaż straty naziemne skierował go w stronę płyty lotniska z stojącymi samolotami. Okazało się, że były to porzucone samoloty radzieckie podczas odwrotu.