mały|Województwo kaliskie w II połowie XVI wieku Województwo kaliskie () – województwo Korony Królestwa Polskiego istniejące w latach 1314–1793, posiadające stolicę w Kaliszu, a do 1768 największe województwo prowincji wielkopolskiej.
Województwo kaliskie dzieliło się wtedy na 6 powiatów. Siedzibą wojewody był Kalisz, natomiast sejmiki ziemskie odbywały się w Środzie (obecnie Środa Wielkopolska). Województwo kaliskie wspólnie z województwem poznańskim, obierały starostę generalnego Wielkopolski.
Herbem województwa kaliskiego była głowa tura w koronie z pierścieniem w nozdrzach na tle biało-czerwonej szachownicy.
Terytorium
+ Powiaty województwa kaliskiego według Adolfa Pawińskiego Powiat Powierzchnia w mil² Powierzchnia w km² powiat kaliski 60,27 3318,82 powiat gnieźnieński 50,89 2802,51 powiat kcyński 42,93 2364,38 powiat nakielski 56,35 3103,02 powiat koniński 39,34 2166,69 powiat pyzdrski 50,27 2768,20 Razem (województwo) Σ 300,05 16523,21
Miasta grodowe w województwie kaliskim to: Kalisz, Gniezno, Konin, Kcynia, Nakło, Pyzdry, Złotów.
Znaczniejsze miasta
Kalisz – miasto stołeczne, Gniezno, Mogilno – opactwo benedyktyńskie, Trzemeszno – opactwo kanoników regularnych św.