Na obszarze północnym trzy style architektoniczne posiadają pewne cechy wspólne. Jednak zostały wykształcone przez ewolucję z różnych ośrodków kulturowych położonych w obszarze centralnym. Położony najbardziej na południe Rio Bec, obejmujący swoim zasięgiem samo Rio Bec (nazwa stylu pochodzi od tej miejscowości) oraz Becán, Xpuhil, Hormigureo i Channá, wykazuje związki z regionami Petén i Chenes. Budowane na tym obszarze świątynie mają trzy wysokie wieże ze schodami prowadzącymi do pozornych sanktuariów. Wieże te spełniają tylko funkcję dekoracyjną (stopnie schodów są zbyt wysokie, by można z nich korzystać). W regionach Chenes i Rio Bec ściany budowli pokrywały liczne płaskorzeźby, ornamenty, dekoracje stiukowe. Cechą charakterystyczną stylu zwanego Chenes jest zastosowanie w rzeźbionej fasadzie wejść wyobrażających maskę bóstwa (najczęściej jest to Chac – bóg deszczu), którego rozwarta paszcza była wejściem do kaplicy. Na narożach budowli spotykane są maszkarony wyobrażające na ogół Chaca. Ta cecha jest wspólna dla stylu Chenes i Puuc. Styl Chenes, którego nazwa pochodzi od zakończenia nazw wiosek sufiksem chen, związany jest z ośrodkami w Hochob, Chicana, El Tabasqueño, Xtampak.