o ile początkowo muzyka Zbigniewa Preisnera współistnieje z filmem, to już we fragmencie rozciągającym się od 34:00 do 45:30, pozbawionym komentarza muzycznego, widz doświadcza naturalistycznej sekwencji, w której ojciec Pawła stopniowo poznaje brutalną prawdę o śmierci syna: „Teraźniejszość jawi się jako koszmar. Brak muzyki nadal narzuca trwanie w teraźniejszości, ale ani bohaterowie, ani widzowie nie potrafią w pełni docenić tak gwałtownego starcia z chwilą obecną. Kiedy muzyka powraca, podkreśla epifanię, przenosząc nas w przyszłość, gdzie rozwlekłe dyskusje na temat różnych światopoglądów wydają się już zbędne”.
Moshe Gold podjął próbę interpretacji Dekalogu I z perspektywy judaistycznej, podkreślając, iż „w filmie Kieślowskiego ziemskie zasady naturalne Dekalogu – przyczynowe, kosmiczne, ziemskie, zwierzęce i społeczno-polityczne, międzyludzkie – przeplatają się, nakładają i łączą z zasadami egzystencjalnymi i duchowymi”.
Zobacz też Dekalog (cykl filmów)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog 01 Kategoria:Polskie dramaty filmowe Kategoria:Filmy o tematyce komputerowej