thumb|300px|Zatoki przynosowe. thumb|300px|Zatoki szczękowe w MRI głowy (przekrój poprzeczny) Zatoka szczękowa (), zwana też dawniej jamą Highmora – w anatomii człowieka parzysta przestrzeń pneumatyczna mieszcząca się obustronnie w trzonie szczęki. W wymiarze pionowym i strzałkowym ma ponad 3 cm, w płaszczyźnie czołowej 2,5 cmH. Feneis, Ilustrowany słownik międzynarodowego mianownictwa anatomicznego, PZWL, Warszawa 1986.. Ma ona kształt czterościennej piramidy.
thumb|300px|Kości twarzoczaszki strony lewej z widoczną otwartą od strony bocznej zatoką szczękową.
Ściany zatoki szczękowej:Choroby nosa i zatok przynosowych, A. Krzeski (red.), Wyd. Medyczne Sanmedia, Warszawa 1997. Ściana przednia zatoki szczękowej – skierowana ku policzkowi i wardze górnej. Znajduje się w niej otwór podoczodołowy. Poniżej niego na wysokości kła ściana przednia tworzy zagłębienie zwane dołem nadkłowym. Ściana tylna zatoki szczękowej – stanowi ją guz szczęki. Oddzielona jest od ściany bocznej grzebieniem jarzmowo-zębodołowym. Bezpośrednio za guzem szczęki znajduje się dół skrzydłowo-podniebienny i dół podskroniowy. Strop zatoki szczękowej – stanowi jej ścianę górną. W stropie tym biegnie kostna bruzda podoczodołowa, którą zamyka okostna.