Na wystawie warszawskiej w 1857 nagrodzono medalem srebrnym I klasy fortepian K. i S. z mechaniką angielską, metalową strojnicą krytą fornirem i listwą naciskową. Firma zyskała uznanie S. Moniuszki, który posiadał jej instrument, a także ok. 1850–60 pośredniczył w sprzedaży fortepianów Krall i Seidler wileńskim melomanom. W 1860 za obopólną zgodą ze spółki wystąpił A. Krall, który już od kilku lat nie zajmował się wytwórnią. Fabryka wraz z zapasami przejął Seidler, a pozostały majątek, zgromadzony w ciągu 30 lat (2 domy frontowe z oficynami i innymi zabudowaniami na posesji przy ul. Marszałkowskiej 1372), podzielono na 2 części. Renomowaną nazwę firmy zachowano. Po śmierci J. Seidlera (1862) tę największą wówczas wytwórnie Kongresówki przejął syn Teofil. W następnym okresie firma święciła triumfy – nagrody m.in.