na wystawach: – Moskwa, 1865 – wielki srebrny medal za fortepian z mechaniką systemu Herza (z podwójną repetycją), strunami „w nowy sposób nawiązanymi” (2 struny na jeden kołek zaczepowy), strojnicą opancerzoną, fornirowany palisandrem (nr seryjny 3136) – Petersburg, 1870 – wielka złoty medal za fortepian koncertowy systemu steinwayowskiego (rama odlewana wraz z 6 wspornikami i opancerzeniem strojnicy, agrafy dla całego naciągu, układ krzyżowy, mechanika repetycyjna) i fortepian gabinetowy z mechaniką wiedeńską (rama pół-metalowa z 4 wspornikami) – Moskwa, 1872 – medal złoty – Paryż, 1872 – medal srebrny – Wiedeń, 1873 – medal za postęp i medal srebrny na wstędze św. Stanisława za fortepian koncertowy, fornirowany hebanem, zdobiony płaskorzeźbami i inkrustacją metalem w stylu greckim według projektu Leona Myszkowskiego (koncertowali na nim m.in. Ludwik Saar i J. Ungar) – Filadelfia, 1875 – zasługi za fortepian salonowy – Paryż, 1878 – wielki medal srebrny za fortepian seryjny, czarny, zdobiony złoconymi brązami przez J. Łopieńskiego (koncertowali na nim A. Kątski, D. Magnus i J.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krall i Seidler · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.