Zarębski), a angielskie pismo „The London and Provincial Trades Review” nazwało firmę „polskim Pleyelem” – Moskwa, 1882 – nadanie herbu państwa (za fortepian fornirowany palisandrem) – Warszawa, 1886/87 – dyplom zasługi – Paryż, 1889 – złoty medal.
Firma prezentowała również dwa fortepiany, palisandrowy i orzechowy z mechaniką angielską ulepszoną (w tym 7 1/4-oktawowy, nr seryjny 3320) na wystawie paryskiej (1876), gdzie zwróciły uwagę cesarzowej Eugenii. Na wystawę paryską w 1878 przedstawiono do nagrody 12 zasłużonych pracowników fabryki o nazwiskach: Malinowski, Vogel, Biernacki, Dutkiewicz, Bęczkowski, Górnicki, Kostrzewski, Kupczyński, Radziszewski, Zeidler Fr. Sierakowski, Wójcikawski. Wobec żądania przez organizatorów zredukowania listy, Seidler ogłosił ją w „Kurierze Codziennym”. W tym czasie zatrudniano również C. Szczerbińskiego. Na wystawie paryskiej w 1889 nagrodzono medalami srebrnymi zasłużonych prac. Kupczyka i Szneidera. Na początku 1866 wytwórnia ukończyła instrument nr 3218. W 1870 zatrudniano ponad 30 osób z produkcją ponad 120 instrumentów, w 1871 (okres kryzysu ekonomicznego) – 18 osób, w tym 5 cudzoziemców z produkcją za 18.000 rb.