WSJP wskazuje pojęcie „muzyka poważna” jako wariant pojęcia „muzyka klasyczna”, natomiast SJP oraz encyklopedia Muzyka – pojęcie „muzyka klasyczna” jako synonim pojęcia „muzyka poważna”. Autorzy hasła „art music” („muzyka artystyczna”) w brytyjskim leksykonie muzycznym Grove Dictionary of Music and Musicians zauważają, że literatura muzyczna publikowana od końca wieku XIX oraz podejmowane współcześnie interdyscyplinarne i scentralizowane wokół muzyki debaty pozwalają bez wahania zrównać ze sobą terminy muzyka artystyczna, muzyka klasyczna oraz muzyka poważna.
Terminologia Danuta Gwizdalanka w Historii muzyki wyjaśnia, że termin „klasyczny” ( = pierwszorzędny) przyjmuje różne znaczenia. W kontekście historycznym „klasyczny” oznacza odnoszący się do kultury antycznej, w kontekście normatywnym wskazuje artystów i twórczość uznane za doskonałe i godne naśladowania, a w kontekście stylistycznym znaczy „zrównoważony, doskonały i szlachetnie prosty”. Potocznie, termin „klasyczny” oznacza „oryginalny i najlepszy” lub „typowy i tradycyjny”, w obu przypadkach odnosząc się do czegoś lub kogoś godnego naśladowania.