Karla von Strandmanna, wykazał się męstwem w czasie szturmu Warszawy, za co otrzymał Order Świętego Włodzimierza IV klasy.
25 czerwca 1832 porucznik Leon Radziwiłł został mianowany fligeladiutant carskim a 6 grudnia następnego został awansowany na sztabsrotmistrza i wysłany do Moskwy, gdzie służył u boku Mikołaja I.
W 1838 towarzyszył cesarzowi Mikołajowi I podczas jego pobytu w Warszawie. W latach 1841 i 1842 towarzyszył carowi w czasie jego podróży po Rosji. W 1843 roku udał się do Berlina z misją dyplomatyczną.
W 1844 r. książę Radziwiłł został wysłany do Hesji-Kassel, gdzie reprezentował Mikołaja I w czasie zaślubin Fryderyka Wilhelma, syna Wilhelma Heskiego, z córką cara, Aleksandrą Nikołajewną. W maju wyjechał do Londynu z kolejną misją dyplomatyczną. Za zasługi w dziedzinie dyplomacji został awansowany na pułkownika.
W 1848 r. Radziwiłł u boku Iwana Paskiewicza uczestniczył w tłumieniu powstania węgierskiego w Siedmiogrodzie. W sierpniu tegoż roku został wysłany do Stambułu z pismem odręcznym cara do sułtana z żądaniami wydania w ręce rosyjskie polskich uczestników powstania (Bema, Dembińskiego, Wysockiego, Zamoyskiego i in.).