Odwrót przeprowadzono tak szybko, że niektóre poddziały, do których nie dotarła wiadomość o planach „Grzymały”, pozostały na Ochocie. Rankiem 2 sierpnia powstańcza kolumna natknęła się na oddziały niemieckie kwaterujące w Pęcicach i w walce z nimi poniosła ciężkie straty.

Po odwrocie głównych sił obwodu na Ochocie pozostało kilka izolowanych punktów polskiego oporu: po nieudanym ataku na niemieckie obiekty przy ul. Wawelskiej żołnierze II zgrupowania II rejonu, którymi dowodzili ppor. Jerzy Gołembiewski ps. „Stach” wraz ze swym zastępcą ppor. Jerzym Modro ps. „Rarańcza”, schronili się w kompleksie bloków mieszkalnych zamkniętym ulicami: Wawelską – Pługa – Mianowskiego – Uniwersytecką. Zaczęły tam również docierać niedobitki innych oddziałów, stąd 2 sierpnia liczba obrońców wzrosła do około 130 żołnierzy oraz 40 sanitariuszek i łączniczek. Ten punkt oporu stał się wkrótce znany jako Reduta Wawelska. w nocy z 1 na 2 sierpnia dowódca III rejonu por. Andrzej Chyczewski ps. „Gustaw” wraz z kilkunastoma żołnierzami obsadził opustoszały „Antonin”, gdzie znaleziono cztery samochody ciężarowe ze znaczną ilością broni, amunicji i innych zapasów. Dzięki tej zdobyczy „Gustaw” był w stanie zorganizować kolejny ośrodek oporu na Ochocie.