Do jego oddziałku dołączyli niedobitkowie z innych zgrupowań, w tym ponad 30-osobowy pluton pod dowództwem ppor. Józefa Zająca ps. „Pobóg”. Ten ostatni stał się de facto drugim komendantem powstańczego bastionu. Oddział „Gustawa”–„Poboga”, który wkrótce osiągnął liczebność około 160–180 żołnierzy, obsadził kwartał ulic: Kopińska – Grójecka – Niemcewicza – Szczęśliwicka. Ten punkt oporu stał się wkrótce znany jako Reduta Kaliska. na terenie Kolonii Staszica schroniły się niedobitki batalionu „Odwet II” oraz powstańcy z dwóch śródmiejskich kompanii. Polscy żołnierze byli praktycznie pozbawieni broni. Wkrótce niewielkie grupki powstańców zaczęły samorzutnie podejmować próby wyrwania się z okrążenia. Tymczasem 3 sierpnia do kolonii powrócił dowódca batalionu „Odwet II” ppor. Juliusz Sobolewski ps. „Roman”, który wcześniej potajemnie przedostał się na teren Śródmieścia Południowego, gdzie nawiązał kontakt z batalionem „Golski”. Począwszy od 5 sierpnia, powstańcy z Kolonii Staszica z pomocą łączników od „Golskiego” pod osłoną nocy przekradali się do Śródmieścia. Do 11 sierpnia ewakuowano w ten sposób od 300 do 350 powstańców.