Po śmierci założyciela firmy w 1875 prowadzeniem jej zajęła się wdowa Hedwig Seiler z domu Seicher, a dziesięcioro dzieci było spadkobiercami firmy. Najstarszy syn Paul objął kierownictwo od strony handlowej, drugi syn Max kierownictwo techniczne. Po ich śmierci w 1879 kierownictwo techniczne przejął trzeci syn Johannes. W 1879 i 1880 do firmy przystąpili zięciowie założyciela Oswald Kasig i August Lauterbach. Piąty syn zajął się głównie sprawami reklamy w Anglii. Wybudowano w tym czasie własny tartak ze składem drewna. W 1881 firma zatrudniała 120 osób. Od 1883 produkowała także mechanizmy, co wiązało się z częściowym przejęciem legnickiej wytwórni mechanizmów i klawiatur Jentzch & Co. Zakład ten przeszedł całkowicie w posiadanie Seilerów. 2 sierpnia 1883 firma uzyskała patent na usprawnienie wyzwolenia w mechanizmie pianinowym. 28 marca 1895 z firmy wycofała się Hedwig Selier, a jej ośmioro dzieci (Johannes, Eduard, Josef, Franz, Marie Lauterbach, Anna Kasig, Elisabeth Preiss, Helene Rosenberger) przekształciło firmę w spółkę z o.o. (GmbH), zmieniając nazwę na Ed. Seiler Pianoforte-Fabrik GmbH.