Kierowanie firmą spoczywało w rękach Johannesa Seilera, Augusta Lauterbacha i Oswalda Kasiga, kapitał zakładowy wynosił 452 000 marek. 1 października 1893 otwarte zostały magazyny handlowe w Berlinie przy Potsdamer Strasse 7a i Courbièrstrasse 5, później Schillstrasse 9, 1907 we Wrocławiu przy Gartenstrasse, 1911 w Dreźnie, 1915 w Hamburgu, 1911-1914 istniał skład w Londynie przy Oxford Street.
W 1897 został zbudowany drugi budynek fabryczny przy Wilhelmstrasse, 1906/1907 trzeci. 19 lutego 1908 zarejestrowano filię we Wrocławiu, pod nazwą Ed. Seiler GmbH, Zweigfabrik Breslau. Przedstawicielem Seilera w Świdnicy był Herman Dalwer. Na miejsce zmarłego w 1907 Johannesa Seiler przystąpił do firmy Robert Lauterbach, najstarszy syn Augusta Lauterbacha. Współwłaściciele firmy – August Lauterbach i Eduard Seiler jun. w sierpniu 1910 otrzymali tytuły nadwornych dostawców Wielkiego Księcia Hesji i Królowej Matki Włoch. W czerwcu 1911 firma zakupiła skład fortepianów i fisharmonii Richard Stolzenberg w Dreźnie. W 1899 zatrudniała 270 pracowników, przed wybuchem I wojny światowej ponad 350. W październiku 1917 Robert Lauterbach został włączony w kierownictwo firmy, a po śmierci ojca w 1918 zajął jego miejsce jako kierownik techniczny;