Podziały umowne Komisja Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (Komisja Helsińska) dzieliła Morze Bałtyckie na następujące jednostki: Morze Bałtyckie Bałtyk Właściwy Zatoka Gdańska Południowy Środkowy Północny Zatoka Botnicka Morze Alandzkie Morze Archipelagu Morze Botnickie Kwark (Kvarken Południowy i Kvarken Północny) Botnik Północny Zatoka Fińska Zatoka Ryska Zatoka Meklemburska Zatoka Kilońska Morze Bełtów Mały Bełt Duży Bełt Sund Kattegat Skagerrak Podział Bałtyku Właściwego w tym ujęciu dzielił go na równoleżnikowe pasy. Podział ten później ulegał przeglądowi. Późniejszy podział na podbaseny przyjmowany przez tę komisję bardziej przypomina regionalizację naturalną, przy czym nadal granice w obrębie Bałtyku Właściwego są konwencjonalne i w znacznej mierze prostoliniowe: Kattegat Zatoki Duńskie Duży Bełt Sund Zatoka Kilońska Zatoka Meklemburska Bałtyk Właściwy Basen Arkoński Basen Bornholmski Basen Gdański Basen Wschodniogotlandzki Basen Zachodniogotlandzki Północny Bałtyk Właściwy Zatoka Ryska Zatoka Fińska Morze Botnickie Morze Alandzkie Morze Botnickie Zatoka Botnicka (Botnik Północny) Kwark Zatoka Botnicka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Morze Bałtyckie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.