Małżeństwo łączyło dynastię piastowską z rodziną cesarską, podkreślało wysoką pozycję Mieszka w stosunkach dynastycznych oraz dobitnie zwiększyło pozycję młodego księcia na dworze, zarówno polskim, jak i cesarskim. Zgodnie z zapiskami z klasztoru Brauweiler późniejszy „król polski Mieszko, wysławszy dziewosłębów z najróżnorodniejszymi darami, jak przystało na osobę królewską, za pośrednictwem wspomnianego władcy [króla Niemiec] do jego pierworodnej córki, prosił o rękę Rychezy”. Ezzo miał status równy księciu terytorialnemu oraz duże wpływy jako przywódca lotaryńskiej opozycji przeciw Henrykowi II. Poprzez małżeństwo Mieszka z jego córką dynastia piastowska weszła w krąg rodziny cesarskiej i zyskała pozycję równą, jeśli nie wyższą, od pierwszych rodów Rzeszy.
W 1014 Mieszko został wysłany przez ojca do Czech w roli emisariusza. Miał przekonać księcia Udalryka do sojuszu przeciw Henrykowi II. Misja zakończyła się niepowodzeniem, a Udalryk uwięził Mieszka i wydał królowi Niemiec. Według Thietmara został uwolniony dzięki interwencji saskich możnowładców, którzy poręczyli za niego majątkiem.