W czasie ofensywy na Bukowinie i Besarabii również w ogniu nieprzyjacielskiej artylerii i ckm dowoził osobiście prowiant do pierwszych linii. Kochany przez cały pułk. W dniu przejścia frontu przez II Brygadę Legionów tj. dn. 15 lutego 1918 kapitan Przepiliński dowodził taborem 3 pp. Tabor ten został odcięty od pułku. Wówczas kapitan Przepiliński objął dowództwo nad całością oddziałów odciętych (łącznie z kompanią szturmową) i mimo krytycznej sytuacji, nie mając nawet dostatecznych sił do obrony przeciw przeważającym siłom nieprzyjaciela (kilka baonów piechoty), starał się mimo wszystko w walce przedostać się przez front. W walce tej osobistym przykładem męstwa i odwagi zachęcał taborytów do walki”.
25 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego i zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana prowiantowegoDz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918, s. 6.. 1 listopada tego roku został wysłany do Lublina z zadaniem przejęcia zapasów żywnościowych po byłej armii austro-węgierskiej. Po zorganizowaniu intendentury kierował działem żywnościowym Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin. 8 maja 1920 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego Pomorze na stanowisko szefa intendentury.