Jeszcze w 1879 została aresztowana i poddana wielomiesięcznemu śledztwu w X Pawilonie, które zakończyło się w więziennym szpitalu. 2 kwietnia 1880 skazano ją na rok więzienia w Warszawie i odesłanie do ojca, do Kiszyniowa. W więzieniu postanowiła wziąć ślub z poznanym podczas wcześniejszej działalności i także aresztowanym Stanisławem Rogalskim. Zezwolenie na zawarcie związku otrzymała już w czasie, gdy Rogalski był od trzech miesięcy w drodze na Syberię. Karę odbywała w warszawskim Arsenale wraz z Zofią Płaskowicką. W 1881 opuściła więzienie i pod eskortą policyjną udała się do Kiszyniowa. Nabyty w więzieniu reumatyzm leczyła w Odessie, gdzie nawiązała kontakt z miejscowym ruchem rewolucyjnym. Aresztowano ją ponownie podczas akcji ułatwiania ucieczki morskiej członkom "Narodnej Woli". Podczas śledztwa nie zebrano wystarczającej liczby dowodów by ją skazać, ale poddano ją dozorowi policyjnemu. Na wieść o powstaniu partii "Proletaryat" udała się nielegalnie do Warszawy, a następnie do Krakowa, gdzie po raz kolejny rozwinęła działalność rewolucyjną pod przybranym nazwiskiem Wandy Kamińskiej. W 1883 aresztowano ją ponownie i poddano czteromiesięcznemu śledztwu. Skazano ją tym razem na cztery miesiące więzienia i wydalenie z terenu Austro-Węgier. Od tego czasu żyła na emigracji.