3 grudnia 1997 roku, na wniosek senatu wydziału matematyki i fizyki UL, otrzymał tytuł doktora honoris causa.

W swoich pracach badał równania różniczkowe, analizę funkcjonalną, algebrę, a później również teorię liczb i geometrię. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 90 publikacji naukowych, które do 1998 roku doczekały się ponad 200 cytowań. Publikował m.in. w „Acta Mathematica”, „” oraz „”. Jako wykładowca na UL był promotorem ponad 80 prac dyplomowych, 14 prac magisterskich oraz 16 rozpraw doktorskich.

Badał m.in. C*-algebry i ich związek z algebrami Banacha. W wyniku swoich badań sformułował kryterium pozwalające rozpoznać, które algebry Banacha są C*-algebrami. Wynik ten jest obecnie znany jako twierdzenie Vidava–Palmera. Drugi człon nazwy pochodzi od brytyjskiego matematyka , który kilkanaście lat później uogólnił to twierdzenie, usuwając część jego pierwotnych założeń.

Był również autorem podręczników, w szczególności do matematyki wyższej: I oraz II, za które otrzymał Nagrodę Prešerena i które oparł na wykładach Plemelja, swojego mentora. Później wydał również trzytomowy cykl I–III, oparty już na własnych wykładach.

Zmarł 6 października 2015 roku w Lublanie.