W 1910 roku w miejscowości mieszkało 4441 mieszkańców z czego 2804 mówiło w języku polskim, 484 polskim i niemieckim, a 1114 niemieckim. W wyborach komunalnych jakie odbyły się w listopadzie 1919 roku oddano na ogólną liczbę 1884 głosów na listę polską 1354 głosów zdobywając 9 z 11 mandatów. Podczas plebiscytu na Śląsku swoje głosy oddało 2580 osób (w tym 93 emigrantów). Za Polską głosowało w nim 1584 wotantów, a za Niemcami 949. W Kończycach działały liczne polskie organizacje, jak 100-osobowa regionalna sekcja Dzielnicy Śląskiej Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” kierowana przez Pawła Dolę i Juliusza Potykę oraz w oparciu o nie Polska Organizacja Wojskowa Górnego Śląska. Od 1919 roku miejscowość była również siedzibą 74-osobowego Chóru Mieszanego „Skowronek” kierowanego przez Pawła Bąka, Jana Pykę, Hermana Szwencera. Kończyce objęły walki w czasie powstań śląskich. W II powstaniu miejscowość 22 sierpnia została zdobyta przez powstańców po ciężkich walkach z sipo. W 1922 r. miejscowość włączono do Polski.