Przez długi czas mieszkańcy Kończyc związani byli głównie z górnictwem węgla. Ze względu na bliskość kopalń (Guido, Makoszowy i Bielszowice) niemal cały teren obecnej dzielnicy został jednak podkopany i narażony na szkody górnicze. Charakterystyczną cechą starszej zabudowy są od wielu lat „ankrowania” budynków, tj. kotwienia murów za pomocą stalowych sztab i prętów. Nazwa Przy założeniu kolonii w ramach kolonizacji fryderycjańskiej, w 1777 roku nadano jej niemiecką nazwę Kuntzendorf, jednak miejscowa ludność polskojęzyczna już od 1782 roku zaczęła używać własnych odpowiedników: Kończ, Kończyc i Kończyce. Od momentu przekształcenia kolonii w samodzielną gminę Kuntzendorf (1789 rok), polska nazwa zaczęła zanikać, aż około 1830 roku pojawiła się nowa, nieoficjalna polska nazwa gminy Kuźnica (od powstałej kuźnicy). Ta nazwa również nie utrzymała się i około 1900 roku powstała trzecia polska nazwa Kunatów, używana zamiennie z niemiecką Kuntzendorf. Stąd w okresie powstań śląskich Kunatów pojawia się w raportach polskich powstańców. Przywrócenie najstarszej polskiej nazwy miejscowości dokonało się staraniem pierwszego duszpasterza w Kończycach, ks. dra Józefa Knosały, który przekonał najpierw polskie władze plebiscytowe, a następnie polskie państwowe, by gminie nadać urzędową nazwę Kończyce.