Kokowskiego).
W roku 1920 otrzymał nowo powstałą profesurę historii sztuki w szwedzkojęzycznej uczelni Åbo Akademi w Turku. Posiadał ją do wiosny roku 1925. W tym okresie opublikował jedno ze swoich najbardziej znanych dzieł, Die Krisis der Geisteswissenschaften, oraz pracę Das Erwachen der Nordforschung in der Kunstgeschichte traktującą między innymi o drewnianych kościołach Finlandii.
W 1925 poślubił swoją o trzydzieści lat młodszą kuzynkę, malarkę i rysowniczkę Herthę Strzygowski, która w kolejnych latach towarzyszyła mu w licznych podróżach nad Bałtyk, do Finlandii, Włoch i Jugosławii.
W 1933 przeszedł na emeryturę, opuszczając Uniwersytet Wiedeński. W 1934 założył Gesellschaft für vergleichende Kunstforschung (Towarzystwo Badań Porównawczych nad Sztuką) jako platformę badawczą dla swojej wizji rozwoju sztuki. Zmarł w roku 1941.
Wybrane publikacje Die bildende Kunst der Gegenwart, Leipzig: Quelle & Meyer 1907. (współautorzy: Henri Focillon, Gilbert Murray), Civilisations: Orient-Occident, génie du Nord-Latinité, Paris: Institut International de Coopérations Intellectuelle 1935.
Przypisy Archeologia t. 2, 1948 s. 359
J.