Była również prześladowana przez Heroda, co — zdaniem Franciszka Salezego — stanowiło dla Józefa próbę wiary i cierpliwości: „uważyć trzeba wielkie uspokojenie i jednostajność umysłu Najświętszej Panny i Iozepha S[więtego] w ich stateczności, między tak wielką różnych przypadków odmianą ktore ich potkały”. Na jej przykładzie mogą oprzeć się chrześcijanie, którzy przechodzą przez różne życiowe trudności. Dlatego też Święta Rodzina stanowi pocieszenie w smutku oraz inspiruje do nadziei i wiary w Bożą opiekę (por. Jk 1, 2-3: „Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość”).
Święta Rodzina jest także uznawana za ikonę Trójcy Świętej, gdyż przybliża ją „poprzez wymiar relacji międzyosobowych opartych na miłości, wierności Bogu, wzajemnym zjednoczeniu”. Jan Paweł II w liście apostolskim „Mulieris Dignitatem”, stwierdził: „Być osobą na obraz i podobieństwo Boga — oznacza także bytować w relacji, w odniesieniu do drugiego «ja». Przygotowuje to ostateczne samoobjawienie się Boga Trójjedynego: jedności żyjącej w komunii Ojca, Syna i Ducha Świętego”.