W latach 1386-1400 odnotowano właściciela wsi, sędziego kaliskiego w latach 1381-1400 Mikołaja z Wenecji z Wenecji w powiecie kcyńskim posiadacza także w Rokietnicy, Starzyna i Chomiąży, którego zwano również „Krwawym Diabłem”. Zachowały się o nim średniowieczne zapisy sądowe pochodzące z XIV wieku. W 1386 Mikołaj oskarżył podsędka i wojewodziego poznańskiego, że kasztelanowi santockiemu Dziersławowi Grocholi z Ostroroga dali wwiązanie w wieś Kiekrz. W 1395 Mikołaj był w sporze z Bieniakiem Wygonowskim z Wyganowa w powiecie pyzdrskim. Bieniak lub jego brat Mikołaj miał okazać swoje części majątków w Kiekrzu, Starzynach i Szeradowie (obecnie miejscowość nieznana). W latach 1396-1400 Mikołaj z Wenecji toczył procesy z Maciejem i Mikołajem z Zielątkowa: w 1396 o połowę Kiekrza, połowę Starzyn i połowę Szeradowa; w 1400 o Starzyny i Kiekrz, a w 1400 Maciej i Mikołaj z Zielątkowa przedstawili w sądzie dokument kupna tychże części dóbr od ich poprzedniego właściciela, który miał przejąć ich sprawę, a sąd przysądził im sporne dobra. W 1400 Mikołaj i Maciej z Zielątkowa odpierali przed sądem roszczenia Mikołaja z Wenecji do połowę sołectwa w Kiekrzu. W 1400 starosta generalny Wielkopolski oraz wojewoda poznański zakazali pozywać dzieci (łac.