„pueri”) zmarłego sędziego kaliskiego Mikołaja z Wenecji ze wsi Rokietnica, Kiekrz i Starzyny oraz innych dóbr w powiecie poznańskim, zezwalając jednak na ich pozywanie z dóbr w powiecie gnieźnieńskim.
W latach 1391-1392 odnotowany został Dobrogost z Kiekrza. W 1391 był on w sporze z Wojciechem z Lulina o jezioro. W 1391 toczył kolejny spór z Piotrem z Psarskich koło Kiekrza kiedy pozwany zostało wycięcie dwóch gajów w Kiekrzu.
W 1392 odnotowano Dzierżka czyli Dziersława Wielżyńskiego z Kiekrza z rodu Przosnów, który był także właścicielem Wielżyna i Świączyna (wieś obecnie nie istnieje). W latach 1418-1447 wspomniano jego syna Wojciecha, który został duchownym. W 1418 Wojciech był studentem w Krakowie. W 1420 uzyskał od papieża Marcina V ponowną prowizję na plebana w Kiekrzu gdzie pełnił już funkcję plebana, ale nie uzyskał wymaganych święceń i musiał zrezygnować z godności. Dochody kościoła określone zostały wówczas na 12 grzywien. W 1422 Wojciech uzyskał stopień bakałarza na Uniwersytecie Krakowskim. W latach 1426-1444 był plebanem w Kiekrzu i altarystą altarii Wniebowzięca NMP w kościele św. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1445 był dziedzicem w Kiekrzu oraz altarystą wspomnianej altarii.