Ostatnim prywatnym właścicielem był Władysław Ciechanowski. Rodzina Ciechanowskich ufundowała w tym okazałym parku przy specjalnej alei kapliczkę ku czci Matki Bożej. Na cokole zamieszczono pamiątkową tablicę oraz figurę Niepokalanej. W 1928 roku rodzina Ciechanowskich sprzedała pałac z całym otoczeniem Kasie Chorych miasta Poznania. Miasto przebudowało dworek w latach 1928 – 1931, dobudowano do niego min. skrzydła. Od tego czasu organizowano tu kolonie letnie dla dzieci. Od 1931 roku tę formę wypoczynku przekształcono na „kolonię leczniczo-szkolną”, czynną przez cały rok. Turnusy trwały trzy miesiące i przeznaczone były dla dzieci niedożywionych i zagrożonych gruźlicą. Podczas jednorazowego turnusu przebywało tu około 100 małych pacjentów.
W 1934 roku cały obiekt wraz z parkiem stał się własnością Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Utworzono wówczas Prewentorium Przeciwgruźlicze dla Dzieci, które funkcjonowało do wybuchu II wojny światowej.
W przeddzień agresji niemieckiej Prewentorium Przeciwgruźlicze dla Dzieci zostało zaadaptowane na szpital wojenny. Wojsko Polskie nie zdążyło z niego skorzystać, gdyż oddziały niemieckie wkroczyły do Kiekrza bez walki w pierwszych dniach września.