Zdzisław Piernik (ur. 10 listopada 1937 w Płowcach) – polski tubista-wirtuoz.
Życiorys Zdzisław Piernik ukończył studia w warszawskiej PWSM w klasie Juliusza Pietrachowicza. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął od gry na trąbce w orkiestrze dętej, a następnie rozwijał umiejętności gry na kontrabasie. Największe sukcesy przyniosła mu jednak gra na tubie. Po otrzymaniu nagrody w 1970 na Ogólnopolskim Festiwalu Młodych Muzyków w Gdańsku rozpoczął swoją karierę jako solista. Wkrótce potem odniósł wiele sukcesów na recitalach w kraju i za granicą, m.in. na festiwalach i kursach wakacyjnych w Bayreuth, Witten, Darmstat, Bourges, Sztokholmie, Los Angeles.
Jako pierwszy tubista w Polsce do swej gry na tubie wprowadził frullato, flażolety, glissanda, wielodźwięki i tzw. dźwięki czyszczące. Rozpoczął także eksperymenty sonorystyczne z tubą preparowaną. Jest on pomysłodawcą oryginalnej preparacji tuby. Polega ona na dołączeniu w miejsce krąglików dźwięczników od trąbki, skrzydłówki i puzonu. Zabieg ten czyni z tuby instrument posiadający cztery różne barwy. Używając oprócz tego do grania ustników od saksofonu i fagotu oraz tłumików można wydobyć z tuby dźwięki dalekie od jej naturalnej barwy.